المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
150
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
را روى دو چشم او نهاد و گفت : شفا يابيد چون دست خود را برداشت آن مرد كور بينا شد ، بعد از آن پادشاه دائما معجزهاى پس از معجزهاى از شمعون مشاهده كرد تا اينكه پسر پادشاه را كه هفت سال قبل از آن مرده بود زنده كرد . آنگاه پادشاه و جميع اهل مملكتش بشمعون ايمان آوردند و امر حضرت عيسى را بزرگ شماردند تا اينكه دربارهء عيسى عليه السّلام گفتند آنچه را كه گفتند . وقتى كه وفات شمعون نزديك شد خداى سبحان به او وحى كرد كه نور و حكمت خدا و جميع ميراثهاى انبياء عليهم السّلام را به يحى ابن زكريا برسم امانت تحويل دهد ، شمعون هم اطاعت كرد و وصيت نمود و امانتها را به يحى عليه السّلام سپرد و از دنيا رفت . 60 - يحى بن زكريا عليهما السّلام ( بعد از شمعون ) حضرت يحى عليه السّلام براى امر خداى تعالى قيام كرد . يكى از قصهء يحى اين بود كه حضرت زكريا خدا را خوانده گفت : من از پسر عموهايم مىترسم و زن من هم نازاينده مىباشد . پس ( بقدرت خود ) از نزد خود ولى ( يعنى پسرى ) به من ببخش كه وارث من و آل يعقوب باشد ، ملائكه در آن موقعى كه زكريا عليه السّلام در محراب عبادت مشغول نماز بود آن حضرت را ندا در دادند : خدا تو را به حضرت يحيائى بشارت ميدهد كه كلمهء خدا را تصديق مىكند و مهتر و خوددار از شهوترانى خواهد بود . بعد از آن مادر يحى عليه السّلام به آن حضرت حامله شد موقعى كه يحى متولد شد از نهرهاى بهشت غذا داده شد تا آن وقتى كه از شير گرفته